( آ : برگ 104 ب ) و به لفظ جمع نيز فرمود كه اگر نيك باشيد از ما باشيد و اگر بد باشيد ( ب ) « 1 » شما را به ما بخشند « 2 » . وقتى ديگر در نصيحت امير عمر خوشى « 3 » ، خدايش بخشد ، وقت خوشى فرمود كه : اى عمر اگر نيك باشى از ما باشى و اگر بد باشى ترا به ما بخشند « 4 » . وقتى ديگر فرمود كه محمّد ما شك به‌غايت صادق است امّا هنوز به سال خورد است « 5 » . وقتى ديگر فرمود كه حاجى يعنى اخى « 6 » به سبب سعادت به اين « 7 » ديار آمده است « 8 » ، زيرا كه بيشتر « 9 » از جميع اتباع و احباب او حقوق صحبت و نعمت بر ما ثابت كرده است . و اين سخن در آن اوان فرمود ( ت ) « 10 » كه : ستون « 11 » در خانقاه به سوى اخى افتاد و حضرت امير « 12 » به آواز بلند اخى را « 13 » تنبيه كرد تا حذر كند و بعد از حذر او را در كنار گرفت و فرمود كه دعوت بايد دادن شكرانه خلاص را . و وقتى ديگر فرمود كه مولانا محمّد سراى مرد « 14 » ذاكر و ساهر است و لايق خانقاه‌دارى « 15 » است ، امّا اين معلول چاه نيم‌كاره است كه اگر آبهاى عالم را در وى ريزند پر نشنود . حضرت « 16 » سيادت در خانه امير سرخ رحمه اللّه « 17 » بر اين فقير معلول غضب نمود و فرمود كه آنچه گفتم چرا چنين « 18 » نكنى تا ساعة فساعة « 19 » بر مزيد باشى ؟ و

--> ( 1 ) - ب : برگ 93 الف . ( 2 ) - گ : وقتى ديگر فرمود به لفظ جمع كه اگر نيك باشيد از ما باشيد و اگر بد باشيد شما را به ما بخشند ، در حاشيه صفحه آمده است و ل ، ن ، گ : عبارت « وقتى ديگر فرمود . . . به ما بخشند » . ندارد . ( 3 ) - معلوم نشد كيست . ( 4 ) - ت : اين جمله را ندارد . ( 5 ) - گ ، ل : « وقتى ديگر . . . . است » ندارد . ( 6 ) - يعنى اخى حاجى بن المرحوم طوطى على شاه الختلانى . آ ، ب : مندو . ( 7 ) - آ ، ب ، ل ، ن ، گ : اين . ( 8 ) - ت ، ل : آمد . ( 9 ) - آ : بيشش . ( 10 ) - ت : برگ 85 الف . ( 11 ) - آ ، ت ، ل ، گ : ستوفى . ( 12 ) - حضرت امير سيّد على همدانى . ( 13 ) - گ ، ل : اخى را به آواز بلند . ( 14 ) - گ ، ل : مردى . ( 15 ) - آ ، ب ، ل : خانقاى دارى . ( 16 ) - ب : جناب . ( 17 ) - گ ، ل : ندارد . حيدر بخشى : رسالهء مستورات ، برگ 417 . ب : وقتى جناب سيادت با جمعى كثير رو به طرف كلاب نمود و فلاجرم چون ( 418 الف ) در آنجا نزول كردند آن شب ضيافت امير سرخ شد . ( 18 ) - گ ، ل : ندارد ، ت ، ن : چنان . ( 19 ) - ل : ساعت فساعت ، گ : ساعت به ساعت .